Uz odlazak Mire Glavurtića

322909414_5933865973369083_4194771227881249883_n

Miro Glavurtić (Pobrđe kod Kotora, 5. IX 1932 – 16. I 2023.)
.
Preminuo je slikar, pesnik, izdavač, književnik, ezoterik, intelektualac Miro Glavurtić, saopštila je porodica vrsnog umetnika.
Rođen je u pravoslavno-katoličkoj porodici, od majke Srpkinje iz Paštrovića i oca Vicka žandarmerijskog oficira Kraljevine Jugoslavije, pobornika i zaštitnika monarhizma. Po nacionalnosti je Hrvat, a po delu, kako nam je nedavno posvedočio i zahtevao da se toga držimo i uradimo, pripada srpskom likovnom stvaralaštvu i srpskoj istoriji umetnosti.
Glavurtićevo detinjstvo nosi stigme rata, seoba, arkadijskih pejzaža Crkvica, Orijena, Boke i nadasve misterije grada Kotora. Srednju geodetsku školu završio je u ondašnjem Titogradu, a u Beograd, koji je smatrao svojim gradom i ključnom životnom destinacijom, doselio se 1953. godine. Ubrzo po dolasku zaposlio se na Šumarskom fakultetu koji je kasnije sa uspehom i završio. Slikarstvo je samostalno izučavao, a prvenstveno se bavio crtežom i grafikom.
Uz Leonida Šejku bio je osnivač, glavni teoretičar i kum izuzetno važne Umetničke grupe Mediala, čiji je, po Glavurtiću, estetski stav bio zasnovan na distanci od nihilističke umetnosti i težnji ka tradiciji, ka integralnom čoveku i novoj renesansi kojom bi se objedinile suprotnosti.
Prvi put se likovno predstavio na prvoj izložbi Mediale – Medijalna istraživanja, priređenoj 1958, da bi potom bio učesnik svih izložbi ove umetničke grupe. Takođe je učestvovao na još nekoliko tematskih kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Bio je učesnik i izložbe Jugoslovensko slikarstvo VI decenije priređene u MSU u Beogradu. Samostalno je izlagao od 1964. Priredio je petnaest izložbi, predstavljajući se delima u Beogradu, Valjevu, Zagrebu, Kotoru, Podgorici, Novom Sadu Minhenu, Strombergu, Ženevi i izložbom u avionu DC-10 na letu Beograd – Njujork.
Radovi mu se čuvaju u beogradskom Narodnom muzeju, u Legatu Jakova Smodlake, Muzeju savremene umetnosti, Istorijskom muzeju u Beogradu, Modernoj galeriji u Valjevu i mnogim privatnim zbirkama u zemlji i inostranstvu.
Glavurtić se osim slikarstvom zapaženo bavio teorijom umetnosti, izdavaštvom, ezoterijom, demonologijom i literaturom. Tako je objavio više knjiga: „Glad”, u izdanju Matice srpske, „Zvekir”, u izdanju Prosvete, „Romski car”, u izdanju Otkrovenja, zatim roman „Psine”, kao i više studija demonologije „Satana” i „Pakao”. Pokrenuo je nekoliko časopisa: Mediala, Ovdje, Zapis, Stilos. Povremeno je pisao za časopise: Vidici, Delo, Književne novine, Savremenik i Politiku.
Glavurtić se 1991. izbijanjem rata preselio u Hrvatsku. Dve decenije kasnije se, angažovanošću prijatelja danas okupljenih u Fondaciji Plavo ponovo obreo u Beogradu uspostavljajući ratom pokidane veze i priređujući konceptualnu izložbu Kvadratura kruga u Galeriji Heksalab.
.
(Fondacija Plavo)