Uljanik: Tko živ, tko mrtav

Piše: Slađana Bukovac

Gledam ove investitore u Uljanik, ovako skupljene s kolca i konopca po kriteriju “loš”, “zao”, “najgori”, pa se sjetim ekonomske haiku mudrosti koju sam odavno čula, da Hrvatska nema ni teoretske šanse dobiti ozbiljnog investitora, jer ni u kom pogledu, zakonski, politički, ekonomski, nije dovoljno stabilna da bi itko tu istresao milijune. Radi se o sigurnosti: poslovni ljudi vole da u nekoj idealnoj projekciji u narednih dvadeset ili više godina mogu računati na što manje promjena u uvjetima poslovanja. Kod nas se pak u tom periodu može računati isključivo s izrekom “tko živ, tko mrtav”.
Ne vjerujem da je ovo specijalno ekonomski kompetentna istina, ali makar objašnjava pojavu ovih tipova s neopisivim zulufima, bankrotima, robijom i ruskim obavještajnim službama. Kao u Pelevinovim romanima Još samo nedostaju Gruzijci, kalašnjikovi i nafta.

Oglasi